Omnibusy napędzane prądem elektryczną zdobywają aprobatę w wielu miastach, gdzie władze dążą do ulepszenia jakości powietrza. Pojazdy te nie wypuszczają spalin w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu arterie stają się cichsze, a przechodnie odczuwają mniejszy dyskomfort związany z hałasem silników dieslowskich. Kierowcy doceniają płynność prowadzenia i nieobecność wibracji, które współistnieją tradycyjnym napędom.
Ładowanie akumulatorów przebiega najczęściej w porze nocnej, gdy popyt na energię w sieci elektroenergetycznym jest mniejsze. Niektóre zajezdnie zaopatrzone są w panele fotowoltaiczne, które wspierają proces napełniania rezerwy energii. Pozostałe rozwiązania zakładają ładowanie błyskawiczne na przystankach końcowych, gdzie pojazd uzupełnia energię w czasie krótkiego przerwy między kursami.
Koszt eksploatacji bateryjnego autobusu bywa niższy niż spalinowego odpowiednika, ponieważ silnik elektryczny ma skromniejszą komponentów mobilnych, które ulegają zużyciu. Obsługa wspomnianego transportera sprowadza się często do kontroli układu zatrzymującego, zawieszenia oraz samego mechanizmu. Kierowcy przechodzą szkolenia z dziedziny ekonomicznej jazdy, aby maksymalnie wykorzystać dystans akumulatorów.
Mimo zalet, wdrożenie floty elektrycznej potrzebuje nakładów w infrastrukturę ładowania oraz unowocześnienie baz. Miasta stopniowo zastępują przestarzałe bryki na świeższe modele, sprawdzając różne technologie magazynowania energii. Elektryfikacja transportu publicznej pasuje w szerszą wizję harmonijnego rozwoju obszaru miejskiej, w której cisza, czyste powietrze i wygoda pasażerów idą w duecie.